Promocja Mazur w ... Peru

2011-09-28 14:53:29 (ost. akt: 2011-09-28 15:45:57)

Jacek Pałkiewicz - ambasador Mazur w plebiscycie New7Wonders - był bohaterem niezwykłej uroczystości w peruwiańskich Andach. Na wysokości ponad 5000 m n.p.n. stanął tam pomnik, upamiętniający odkrycie przez niego źródeł Amazonki.

Odsłonięcie pomnika na wysokości ponad 5000 metrów nad poziomem morza

Odsłonięcie pomnika na wysokości ponad 5000 metrów nad poziomem morza

Amazonka to największa rzeka świata. Przez lata troczyły się wśród geografów spory co do miejsca jej początku. Kres tym sporom położył właśnie Jacek Pałkiewicz. W 1996 r. dowodząc międzynarodową grupą podróżników odkrył prawdziwe źródło największej rzeki świata.
- Uroczystościom pod patronatem peruwiańskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Ministerstwa Kultury oraz polskiego Ministra Kultury Bogdana Zdrojewskiego przewodził Guillermo Eloy Rojas Garcia, burmistrz Lari, miasteczka w słynnej Dolinie Rio Colca – mówi Jacek Pałkiewicz. - Zdumiewające, że w końcu XX wieku świat miał jeszcze mgliste pojęcie o źródle najpotężniejszego systemu hydrograficznego świata. O trudności tematu świadczy zapis w Encyklopedia Britannica z 1992 r., który ogranicza się do dwóch wierszy: „Najbardziej na zachód wysunięte źródło Amazonki leży wysoko w Andach, w odległości 100 mil od Oceanu Spokojnego” – opowiada Jacek Pałkiewicz.

Wyprawa do źródeł Amazonki


Największa rzeka świata rodzi się z połączenia Marañónu i Ukajali. Ta ostatnia, uważana powszechnie za główną odnogę, powstaje z Rio Urabamba, ta z kolei z Apurimac i na końcu z potoku Lloqueta. To właśnie źródło tego ostatniego nigdy nie było bezspornie ustalone.
Polski podróżnik Jacek Pałkiewicz, członek Królewskiego Towarzystwa Geograficznego w Londynie, postanowił rozstrzygnąć tę zagadkę, będącą - podobnie jak niegdyś Nil - przedmiotem niekończących się sporów. Do projektu pozyskał specjalistów, wśród których filar stanowił admirał Guillermo Faura Gaig. Wsparcie przyszło także ze strony Departamentu Hydrografii peruwiańskiej Marynarki Wojennej, Rosyjskiej Akademii Nauk, Uniwersytetu Katolickiego w Limie oraz Peruwiańskiego i Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego.
Latem 1996 r. wyprawa Amazon Source ‘96 przystąpiła do poszukiwań w Kordylierze andyjskiej. Badania hydrologiczne i geomorfologiczne oraz kompleksowe analizy pozwoliły ustalić, że głównym dopływem Lloqueta jest Apacheta, stanowiąca początkowy odcinek Amazonki. Jej źródło znajduje się na Górze Quehuisha (15°31’15” szer. pd. i 71°45’42” dł. zach., wys. 5150 m. n.p.m., na granicy kontynentalnego działu wodnego Pacyfik-Atlantyk). Strumień jest najdłuższy spośród wszystkich pozostałych cieków, posiada największy przepływ, największą aktywność hydrologiczną, ma bardziej wyrazisty profil podłużny i płynie osią podłużnej niziny. Nie bez znaczenia jest też kontekst historyczno-ekonomiczny związany z przebiegającym tędy szlakiem komunikacyjnym Inków.
- Tym samym została obalona hipoteza National Geographic, który swego czasu, ograniczając się jedynie do wybiórczo zawężonego kryterium długości, wskazał źródło w sadzawce McIntyre na Górze Mismi – podkreśla Pałkiewicz.

Potwierdzenie z kosmosu


Potwierdzenie tezy Pałkiewicza nadeszło także z kosmosu. Pozyskany w 2010 r. z koreańskiego satelity KOMPSAT-2 i opracowany przez GEOSYSTEMS Polska obraz o rozdzielczości 1 metra wykazał, że sadzawka nie ma odpływu. W rzeczywistości strumień Carhuasanta wysącza się dużo niżej, u podnóża krawędzi morfologicznej, gdzie z gęstej sieci szczelin skalnych spływa zebrana z opadów atmosferycznych woda.
Potrzeba weryfikacji i uwiarygodnienia tezy sprawiła, że dopiero w 2008 r. Towarzystwo Geograficzne w Limie formalnie zatwierdziło plony eksploracji Pałkiewicza. Jego prezes Santiago Antúnez de Mayolo oświadczył wówczas: „Posiadamy wyczerpujący materiał dowodowy na poparcie tezy, która rozwiązała intrygujący problem. Czas najwyższy, aby zaktualizować geograficzne publikacje. Będziemy popularyzować w powszechnej świadomości ten ważny dla Amazonki fakt”.

Polacy w Peru


Minister Kultury Peru Susana Baca przesłała uczestnikom wyprawy list otwarty, w którym przyznaje: „Z uznaniem przyjęłam wyniki badań naukowców, którzy znaleźli dokładne źródło Amazonki, majestatycznej arterii przecinającej siedem krajów Ameryki Południowej. Dziękuję za to”.
Minister Kultury RP Bogdan Zdrojewski, który ze strony polskiej objął honorowym patronatem uroczystości uświetniające odkrycie, powiedział: „Świat wiele zawdzięcza polskim badaczom, naukowcom i podróżnikom, którzy na przestrzeni wieków zasłużyli się dla rozkwitu światowej nauki. Możemy być dumni z ich dokonań. Do rozwoju cywilizacyjnego Peru przyczynili się m.in. Ernest Malinowski, Edward Habich, Wincenty Szyszłło oraz wielu archeologów. Niezmiernie cieszę się, że do tej grupy dołączył polski eksplorator Jacek Pałkiewicz, który kierując międzynarodową wyprawą naukową ustalił źródło Amazonki. Jestem przekonany, że to piękne wydarzenie, zapisane na kartach historii świata, w przyszłości będzie dawało świadectwo bliskich relacji jakie łączą Polskę i Peru”.

Amazonka dłuższa od Nilu


Dyskusje wzbudzała zawsze długość Amazonki, która płynąc w dolinie aluwialnej często zmienia koryto, gdzie nurt nieustannie modeluje nowe meandry. Wieloletnie średnie pomiary pochodzące z obrazów satelitarnych pozwalają dziś stwierdzić, że długość Amazonki wynosi ok. 7.040 km, czyli 200 km więcej od Nilu.
Jednak, jak przyznaje Jacek Pałkiewicz, odkrycia geograficznego nie można oficjalnie zarejestrować, bo nie ma na świecie takiej instytucji jak urząd patentowy, a nauka bywa hermetyczna na odkrycia. - Każda nowa prawda naukowa wprowadza zamieszanie w ułożonym, tkwiącym zwykle przy ortodoksyjnych pozycjach świecie wiedzy. Jest jak transatlantyk i żeby zmienić kurs, potrzebuje dużo czasu. Musi się ugruntować w powszechnej świadomości i dopiero wtedy stanie się uznanym kanonem – dodaje Jacek Pałkiewicz.

Prezydenci wspierają Mazury


W styczniu 2011 r. Jacek Pałkiewicz, reporter i eksplorator, odkrywca źródeł Amazonki i twórca survivalu w Europie otrzymał tytuł „Ambasadora Mazur” w ramach kampanii „Mazury Cud Natury”, mającej na celu promocję tego regionu w kraju i na świecie przy okazji trwającego konkursu Fundacji New7Wonders na 7 Nowych Cudów Natury.
Do wsparcia Mazur w konkursie Jacek Pałkiewicz namówił już wielu znanych i cenionych osób, m.in. byłych prezydentów RP Lecha Wałęsę, Aleksandra Kwaśniewskiego oraz obecnego prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, premiera Donalda Tuska, Marszałka Senatu RP Bogdana Borusewicza, arcybiskupa Krakowskiego kard. Stanisława Dziwisza, znakomitego reżysera, laureata Oscara Andrzeja Wajdę, jedynego polskiego kosmonautę Mirosława Hermaszewskiego, szefa Narodowego Banku Polskiego Marka Belkę.

[quote=Ambasador Mazur]
Jacek Edward Pałkiewicz - zanim został dziennikarzem zarabiał na życie jako oficer na statkach bandery panamskiej, pracował w kopalni złota w Ghanie i diamentów w Sierra Leone. W 1975 r. przepłynął w roli dobrowolnego rozbitka Atlantyk szalupą ratunkową. Założona przez niego w 1983 r. we Włoszech szkoła przetrwania stała się wzorem do naśladowania w wielu krajach. Uczył kosmonautów i elitarne jednostki specjalne strategii przetrwania w różnych strefach klimatycznych. Kierował wieloma wyprawami międzynarodowymi w poszukiwaniu osobliwości ginących cywilizacji, niezwykłych zjawisk i ludzi. Poznał największe dżungle i pustynie naszej planety. Najczęściej podróżował w stylu dziewiętnastowiecznych odkrywców: na wielbłądach, jakach, słoniach, bądź reniferowymi zaprzęgami, piechotą, chińskim sampanem czy indiańskimi pirogami.
W 1996 r. jego naukowa ekspedycja zlokalizowała źródło Amazonki. Za to odkrycie Pałkiewicz otrzymał odznaczenie Kawalera Orderu Zasługi Republiki Włoskiej.
W 2007 r. został odznaczony Medalem Prymasowskim Zasłużony w Posłudze dla Kościoła i Narodu oraz Złotym Krzyżem Zasługi. „Za wybitny dorobek w promocji człowieka i zaangażowanie w pracę charytatywną oraz edukacyjno-wychowawczą” został uhonorowany przez papieża Benedykta XVI krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice (Dla Kościoła i Papieża).
W 1994 r. Królewskie Towarzystwo Geograficzne w Londynie przyjęło go do swojego grona. Rekomendujący go słynny norweski żeglarz i podróżnik Thor Heyerdahl podkreślił jego zaangażowanie w poszerzanie granic ludzkich możliwości w skrajnych warunkach.
Pałkiewicz jest autorem ponad dwudziestu książek, publikuje swoje reportaże na łamach poczytnych czasopism europejskich. W Polsce pisze w Plusie i Minusie, dodatku publicystyczno-reporterskim „Rzeczpospolitej”. W 1998 r. otrzymał główną nagrodę „Bursztynowy Motyl” za najlepszą książkę podróżniczą roku (Terra incognito - Wyd. Bellona).
Jego dokonania ukazuje wydana w 2010 r. biografia „Pałkiewicz. Droga odkrywcy”, autorstwa Andrzeja Kapłanka.

Na mapie oznaczyliśmy miasteczko Lari, leżące niedaleko źródeł Amazonki.

Komentarze (1) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB